Masih.net - Left

ابراهیم و نجات او

حال ببینیم خدا جد ما ابراهیم را بر چه اساس بی گناه بحساب آورد؛آیا بخاطر اعمال نیک او و انجام تشریفات مذهبی بود، یا بخاطر ایمانش؟ اگر بخاطر اعمالش بود، پس جا داشت که بخود ببالد. اما از دیگاه خدا، ابراهیم هیچ علتی برای بالیدن نداشت. 3 زیرا کتاب آسمانی ما می فرماید: ابراهیم به خدا ایمان آورد ، به همین دلیل خدا از خطایای او چشم پوشید و او را بی گناه به شمار آورد. 4،5 اما آیا اعمال نیک ابراهیم در نجات او هیچگونه تاثیری نداشت؟ نه! به این دلیل که نجات و رستگاری ، هدیه خداوند است. اگر کسی می توانست نجات و آمرزش گناهان خود را با انجام کارهای خوب به دست آورد، نجات هدیه نمی بود. اما نجات هدیه خداوند است و به کسانی عطا می شود که برای بدست آوردن آن، به اعمال نیک خود تکیه نمی کنند. بلی ، خدا در صورتی گناهکاران را بی گناه به حساب می آورد که به عیسی مسیح ایمان بیاورند. 6 داود نبی در بیان همین حقیقت ، شادی یک شخص گناهکار را توصیف می کند که بدون آنکه لایق باشد، خدا او را بی گناه اعلام می دارد. 7 حضرت داود می گوید: خوشابحال کسی که خدا گناهانش را بخشیده و از خطایای او چشم پوشیده باشد ! 8 چه سعادتی که خداوند دیگر گناهی علیه او بحساب نیاورد! 9 حال ممکن است این سئوال مطرح شود که این سعادت نصیب چه کسانی می شود؟ آیا فقط نصیب اشخاصی می شود که ضمن ایمان به عیسی مسیح، مطابق شریعت ختنه نیز می شوند؟ یا نصیب آنانی هم می شود که بدون ختنه، فقط به عیسی مسیح ایمان دارند؟ در مورد ابراهیم چطور بود؟ دیدیم که ابراهیم خوشنودی خدا را از راه ایمان بدست آورد و خدا او را بی گناه دانست. اما آیا فقط از راه ایمان بود یه به دلیل ختنه نیز بود؟10 برای پاسخ به این سئوال، من از شما سؤال دیگری می کنم: چه موقع خدا ابراهیم را بی گناه به شمار آورد؟ پیش از انجام مراسم ختنه ، یا بعد از آن؟ واقعیت اینست که پیش از آن بود. 11 در واقع او زمانی ختنه شد که مدتها از ایمان آوردن او به خدا و دریافت وعده برکت الهی می گذشت. مراسم ختنه، نشانه و علامتی بود از این واقعیت که ابراهیم از قبل، یعنی قبل از ختنه شدن، به خدا ایمان داشته و خدا نیز او را از مدتها پیش نیک و بی گناه به شمار آورده است. در نتیجه ابراهیم از لحاظ روحانی، پدر کسانی است که بدون ختنه شدن و انجام سایر تشریفات شریعت ، به خدا ایمان دارند و نجات یافته اند. پس ملاحظه می کنیم که خدا کسانی را که ختنه شده اند ولی به او ایمان می آورند نیز بی گناه و نیک بحساب می آورد. 12 در ضمن ابراهیم از لحاظ روحانی پدر کسانی است که ختنه شده اند،اما با توجه به زندگی ابراهیم ، پی برده اند که نجات و لطف خدا ، از راه ایمان بدست می آید، نه در اثر مراسم ختنه. زیرا ابراهیم تنها از راه ایمان توانست رضایت خدا را حاصل کند ، پیش از آنکه ختنه شود.

وعده های خدا فقط بوسیله ایمان بدست می آید

13خدا به ابراهیم و به نسل او وعده داد که جهان را به ایشان ببخشد. واضح است که این وعده خدا به این دلیل نبود که ابراهیم تشریفات و احکام شریعت را اجرا می کرد، بلکه فقط بخاطر ایمان او بود، ایمان و اعتقاد به اینکه خدا وعده های خود را وفا خواهد کرد. خدا نیز در برابر این ایمان ، ابراهیم را بی گناه شناخت. 14 پس اگر هنوز هم ادعا می کنید که برکات خدا نصیب کسانی می شود که احکام و تشریفات یهود را نگاه می دارند ، در واقع منظورتان اینست که وعده های خدا به صاحبان ایمان ، بی اعتبار است و ایمان به خدا نیز کار احمقانه ای است. 15 اما حقیقت امر اینست که هرگاه بکوشیم نجات و سعادت الهی را از راه انجام احکام شریعت بدست آوریم، همیشه نتیجه اش این می شود که مورد خشم و غضب خدا قرار می گیریم ؛ زیرا هیچگاه موفق نمی شویم آن احکام را کاملاً رعایت کنیم. ما تنها زمانی می توانیم قانون شکنی نکنیم که اصلاً قانونی وجود نداشته باشد. 16 پس نتیجه می گیریم که خدا برکات خود را از راه ایمان به ما عطا می کند ، همچون یک هدیه . چون، چه مراسم مذهبی را رعایت کنیم و چه نکنیم، اگر ایمانی مانند ایمان ابرهیم داشته باشیم ، بی شک آن برکات نصیب ما نیز خواهد شد، چون از لحاظ ایمان، ابراهیم پدر همگی ماست. 17 کتاب آسمانی می فرماید : خدا ابراهیم را پدر اقوام بسیاری ساخته است. معنی این آیه اینست که خدا هر کسی را که مانند ابراهیم به خدا ایمان داشته باشد، از هر قومی نیز که باشد، به حضور خود می پذیرد. این قول خود خداست، خدایی که مرده ها را زنده می کند و به دستور او موجودات از نیستی به هستی می آیند. 18 بنابر این ، زمانی که خدا به ابراهیم فرمود که به او پسری خواهد بخشید و از نسل او اقوام بسیاری بوجود خواهند آمد، ابراهیم به وعده خدا ایمان آورد، اگر چه چنین امری عملاً محال بود. 19 زیرا در آن زمان ابراهیم صد سال داشت و همسرش سارا نود سال، و هیچیک قادر نبودند صاحب فرزند شوند. با وجود این، چون ایمان ابراهیم قوی بود، به وعده خدا شک نکرد. 20 بلی، او هیچگاه شک ننمود. او به خدا ایمان داشت و ایمانش روزبروز قوی تر می شد، و حتی قبل از اینکه خدا به وعده اش عمل کند،او را سپاس می گفت، 21 زیرا یقین داشت که خدا قادر است به همه وعده های خود عمل کند. 22 بخاطر همین ایمان، خدا او را بخشید و بی گناه به شما آورد. 23 اما اگر در کتاب آسمانی آمده که ابراهیم از راه ایمان مورد قبول خدا واقع شد، این امر فقط در باره ابراهیم نوشته نشده است. 24 بلکه برای این نوشته شد که ما اطمینان بیابیم که خدا ما را نیز از همان راه به حضور خود می پذیرد، یعنی از راه ایمان به وعده خدا، خدایی که خداوند ما عیسی را پس از مرگ زنده کرد. 25 عیسی مسیح بخاطر گناهان ما تسلیم مرگ گردید و دوباره زنده شد تا ما در پیشگاه خدا بی گناه بحساب آییم.